فَلَمَّاۤ

اَنْ

اَرَادَ

اَنْ

یَّبْطِشَ

بِالَّذِیْ

هُوَ

عَدُوٌّ

لَّهُمَا ۙ

قَالَ

یٰمُوْسٰۤی

اَتُرِیْدُ

اَنْ

تَقْتُلَنِیْ

كَمَا

قَتَلْتَ

نَفْسًا

بِالْاَمْسِ ۖۗ

اِنْ

تُرِیْدُ

اِلَّاۤ

اَنْ

تَكُوْنَ

جَبَّارًا

فِی

الْاَرْضِ

وَمَا

تُرِیْدُ

اَنْ

تَكُوْنَ

مِنَ

الْمُصْلِحِیْنَ

۟

Энди у ўзларига душман бўлган кимсани (яъни, Қибтийни) ушламоқчи бўлган эди, (Мусо энди мени урмоқчи шекилли, деб гумон қилган Бани Исроилдан бўлган кимса): «Эй Мусо, кеча бир жонни ўлдирганинг каби (бугун) мени ҳам ўлдирмоқчимисан?! Сен фақат Ер юзида жабру зулм қилгувчи бўлмоқчисан. Сен ислоҳ қилгувчилардан бўлишни истамайсан», деди. ¹