وَدَخَلَ

ٱلۡمَدِينَةَ

عَلَىٰ

حِينِ

غَفۡلَةٖ

مِّنۡ

أَهۡلِهَا

فَوَجَدَ

فِيهَا

رَجُلَيۡنِ

يَقۡتَتِلَانِ

هَٰذَا

مِن

شِيعَتِهِۦ

وَهَٰذَا

مِنۡ

عَدُوِّهِۦۖ

فَٱسۡتَغَٰثَهُ

ٱلَّذِي

مِن

شِيعَتِهِۦ

عَلَى

ٱلَّذِي

مِنۡ

عَدُوِّهِۦ

فَوَكَزَهُۥ

مُوسَىٰ

فَقَضَىٰ

عَلَيۡهِۖ

قَالَ

هَٰذَا

مِنۡ

عَمَلِ

ٱلشَّيۡطَٰنِۖ

إِنَّهُۥ

عَدُوّٞ

مُّضِلّٞ

مُّبِينٞ

١٥

Муса Фиргаун шәһәре – Мысырга керде, Мысыр халкы Мусаның шәһәргә керүеннән гафләттә иделәр, анда сугыша торган ике ирне күрде, берсе Ягъкуб балаларыннан, икенчесе дошманы булган кыбтыйлардан иде. Ягькуб балаларыннан булган ир дошманына каршы Мусадан ярдәм сорады, Муса кулын йодрыклап кыбтыйга сукты һәм кыбтый үлде, Муса әйтте: "Кеше үтерү шайтан эшедер, ул шайтан кешеләрне аздыручы ачык дошмандыр".