وَدَخَلَ

ٱلۡمَدِينَةَ

عَلَىٰ

حِينِ

غَفۡلَةٖ

مِّنۡ

أَهۡلِهَا

فَوَجَدَ

فِيهَا

رَجُلَيۡنِ

يَقۡتَتِلَانِ

هَٰذَا

مِن

شِيعَتِهِۦ

وَهَٰذَا

مِنۡ

عَدُوِّهِۦۖ

فَٱسۡتَغَٰثَهُ

ٱلَّذِي

مِن

شِيعَتِهِۦ

عَلَى

ٱلَّذِي

مِنۡ

عَدُوِّهِۦ

فَوَكَزَهُۥ

مُوسَىٰ

فَقَضَىٰ

عَلَيۡهِۖ

قَالَ

هَٰذَا

مِنۡ

عَمَلِ

ٱلشَّيۡطَٰنِۖ

إِنَّهُۥ

عَدُوّٞ

مُّضِلّٞ

مُّبِينٞ

١٥

(Кунлардан бирида Мусо) шаҳарга унинг аҳолиси ғафлатда бўлган (пешин) пайтида кирган эди, унда икки киши урушаётганини кўрди. (Улардан) бири ўз гуруҳидан (яъни, Бани Исроил қавмидан) ва бири душманидан (яъни, Қибтийлардан) эди. (Бас, Мусонинг) гуруҳидан бўлган киши ундан душман томондан бўлган кимсага қарши ёрдам сўради. Шунда Мусо бир мушт уриб уни ўлдириб қўйди. (Сўнг қилиб қўйган ишидан пушаймон бўлиб), деди: «Бу шайтоннинг ишидандир. Албатта, у йўлдан ургувчи очиқ душмандир».