وَقَالَتۡ

لِأُخۡتِهِۦ

قُصِّيهِۖ

فَبَصُرَتۡ

بِهِۦ

عَن

جُنُبٖ

وَهُمۡ

لَا

يَشۡعُرُونَ

١١

   Ва ҳангоме, ки модари Мӯсо, Мӯсоро ба дарё афканд, ба хоҳари ӯ гуфт: «Аз пайи ӯ бирав». Ва хоҳараш ӯро аз дур медид, ҳол он ки онҳо (қавми Фиръавн) намедонистанд, ки ӯ хоҳараш мебошад.¹