حِكۡمَةُۢ

بَٰلِغَةٞۖ

فَمَا

تُغۡنِ

ٱلنُّذُرُ

٥

Ин Қуръоне, ки ба наздашон оварда шуд, ҳикмати расо ва басанда аст. Вале бимдиҳандагонро он қавмеро, ки аз Қуръон рӯ гардондаанд ва имон наовардаанд фоида надиҳад.¹