أَكُفَّارُكُمۡ

خَيۡرٞ

مِّنۡ

أُوْلَٰٓئِكُمۡ

أَمۡ

لَكُم

بَرَآءَةٞ

فِي

ٱلزُّبُرِ

٤٣

    Эй ҷамоъати Қурайш, оё кофирони шумо аз онҳо (яъне, аз кофирони қавмҳои гузашта, ки ба сабаби такзибашон ҳалок шуданд,) бартаранд ё дар китобҳои нозилшудаи пешина омадааст, ки аз азоб илоҳӣ дар амон ҳастед? (На! Ҳаргиз чунин нест.)¹