وَنَبِّئْهُمْ

اَنَّ

الْمَآءَ

قِسْمَةٌ

بَیْنَهُمْ ۚ

كُلُّ

شِرْبٍ

مُّحْتَضَرٌ

۟

   Ва ба онҳо бигӯй, ки об миёни онҳо ва шутур тақсим шудааст. (Яъне, рӯзе навбати шутур ва рӯзе навбати онҳо) навбати ҳар кадоме, ки бошад, танҳо он сари об меравад.¹