فَقَالُوٓاْ

أَبَشَرٗا

مِّنَّا

وَٰحِدٗا

نَّتَّبِعُهُۥٓ

إِنَّآ

إِذٗا

لَّفِي

ضَلَٰلٖ

وَسُعُرٍ

٢٤

   Сипас гуфтанд: «Оё танҳо башаре аз худамонро пайравӣ кунем? Ӯ яккаву танҳост ва бар даъвати худ ҳеҷ пайравӣ надорад, ҳароина, мо дар ин сурат гумроҳу девона бошем!¹