فَذَرۡنِي

وَمَن

يُكَذِّبُ

بِهَٰذَا

ٱلۡحَدِيثِۖ

سَنَسۡتَدۡرِجُهُم

مِّنۡ

حَيۡثُ

لَا

يَعۡلَمُونَ

٤٤

           Пас, эй Расул, Маро бо касе, ки ин сухан (Қуръон)-ро дурӯғ мебарорад, вогузор, зеро интиқом аз онҳо ва ҷазо доданашон бар Ман аст. Мо онҳоро ба зудӣ аз он ҷое, ки намедонанд, андак-андак ба азоб хоҳем гирифт.¹