كـَلَّاۖ

بَلۡۜ

رَانَ

عَلَىٰ

قُلُوبِهِم

مَّا

كَانُواْ

يَكۡسِبُونَ

١٤

نه‌خێر، وانیه (ئه‌و نه‌فامانه تێناگه‌ن و داناچڵه‌کێن) به‌ڵکو دڵیان ژه‌نگی هێناوه‌و چڵکی گوناه دایپۆشیوه له سه‌ره‌نجامی ئه‌و کاروکرده‌وانه‌ی که ده‌یانکرد.