يَٰٓأَيُّهَا

ٱلَّذِينَ

ءَامَنُواْ

لَا

تُلۡهِكُمۡ

أَمۡوَٰلُكُمۡ

وَلَآ

أَوۡلَٰدُكُمۡ

عَن

ذِكۡرِ

ٱللَّهِۚ

وَمَن

يَفۡعَلۡ

ذَٰلِكَ

فَأُوْلَٰٓئِكَ

هُمُ

ٱلۡخَٰسِرُونَ

٩

 Эй касоне, ки (ба Аллоҳ ва расулаш) имон овардед (ва ба шариъати Ӯ амал кардаед,) амволу авлодатон шуморо аз зикри Аллоҳ ба худ машғул надорад, ки ҳар кӣ чунин кунад, пас он гурӯҳ худ зиёнкоронанд (ва аз каромат ва раҳмати Аллоҳ бенасиб шудагонанд).¹