قَدۡ

كَانَتۡ

لَكُمۡ

أُسۡوَةٌ

حَسَنَةٞ

فِيٓ

إِبۡرَٰهِيمَ

وَٱلَّذِينَ

مَعَهُۥٓ

إِذۡ

قَالُواْ

لِقَوۡمِهِمۡ

إِنَّا

بُرَءَٰٓؤُاْ

مِنكُمۡ

وَمِمَّا

تَعۡبُدُونَ

مِن

دُونِ

ٱللَّهِ

كَفَرۡنَا

بِكُمۡ

وَبَدَا

بَيۡنَنَا

وَبَيۡنَكُمُ

ٱلۡعَدَٰوَةُ

وَٱلۡبَغۡضَآءُ

أَبَدًا

حَتَّىٰ

تُؤۡمِنُواْ

بِٱللَّهِ

وَحۡدَهُۥٓ

إِلَّا

قَوۡلَ

إِبۡرَٰهِيمَ

لِأَبِيهِ

لَأَسۡتَغۡفِرَنَّ

لَكَ

وَمَآ

أَمۡلِكُ

لَكَ

مِنَ

ٱللَّهِ

مِن

شَيۡءٖۖ

رَّبَّنَا

عَلَيۡكَ

تَوَكَّلۡنَا

وَإِلَيۡكَ

أَنَبۡنَا

وَإِلَيۡكَ

ٱلۡمَصِيرُ

٤

Расында сендерге Ыбырайым (Ғ.С.) және онымен бірге болғандар, бір көркем өнеге болды. Сол уақытта, олар елдеріне: "Сендерден де Алладан өзге табынғандарыңнан да бездік. Сендермен арамызға мәңгі дұшпандық, өштік бастады. Сендерге Алланың бірлігіне иман келтіргенге дейін қарсымыз" деген. Бірақ Ыбырайым (Ғ.С.) ның әкесіне: "Әрине сен үшін жарылқау тілеймін. Дегенмен Алладан келетін нәрсеге шамам келмейді" деген болатын. "Раббымыз, Саған тәуекел еттік, Саған қайттық әрі барар жеріміз Сен жақ."