يَٰٓأَيُّهَا

ٱلَّذِينَ

ءَامَنُوٓاْ

إِذَا

جَآءَكُمُ

ٱلۡمُؤۡمِنَٰتُ

مُهَٰجِرَٰتٖ

فَٱمۡتَحِنُوهُنَّۖ

ٱللَّهُ

أَعۡلَمُ

بِإِيمَٰنِهِنَّۖ

فَإِنۡ

عَلِمۡتُمُوهُنَّ

مُؤۡمِنَٰتٖ

فَلَا

تَرۡجِعُوهُنَّ

إِلَى

ٱلۡكُفَّارِۖ

لَا

هُنَّ

حِلّٞ

لَّهُمۡ

وَلَا

هُمۡ

يَحِلُّونَ

لَهُنَّۖ

وَءَاتُوهُم

مَّآ

أَنفَقُواْۚ

وَلَا

جُنَاحَ

عَلَيۡكُمۡ

أَن

تَنكِحُوهُنَّ

إِذَآ

ءَاتَيۡتُمُوهُنَّ

أُجُورَهُنَّۚ

وَلَا

تُمۡسِكُواْ

بِعِصَمِ

ٱلۡكَوَافِرِ

وَسۡـَٔلُواْ

مَآ

أَنفَقۡتُمۡ

وَلۡيَسۡـَٔلُواْ

مَآ

أَنفَقُواْۚ

ذَٰلِكُمۡ

حُكۡمُ

ٱللَّهِ

يَحۡكُمُ

بَيۡنَكُمۡۖ

وَٱللَّهُ

عَلِيمٌ

حَكِيمٞ

١٠

Эй касоне, ки имон овардаед, ҳангоме ки занони муъмини муҳоҷир ба назди шумо меоянд, онҳоро биозмоед; Аллоҳ таоло ба имонашон донотар аст. Пас, агар онҳоро [занони] муъмин ёфтед, эшонро ба сӯйи кофирон бознагардонед. На он занон бар эшон [кофирон] ҳалоланд ва на он [мардон] бар ин занони ҳалол; ва ҳар чи [шавҳарони кофир] харҷи [ин занон] кардаанд, ба онҳо бидиҳед; ва бар шумо гуноҳе нест, ки пас аз он ки маҳрияҳояшонро пардохтед, бо онон издивоҷ кунед; ва ба [нигаҳ доштани пайванди заношӯӣ бо] занони кофир дил набандед; [ва чун занони шумо назди онон раванд, раҳояшон кунед] ва он чиро харҷ кардаед, [аз эшон] мутолиба кунед; ва [кофирон низ] он чиро харҷ кардаанд, мутолиба кунанд. Ин ҳукми Аллоҳ таоло аст, ки дар миёни шумо доварӣ мекунад; ва Аллоҳ таоло донои ҳаким аст