یٰۤاَیُّهَا

الَّذِیْنَ

اٰمَنُوْا

لَا

تَتَّخِذُوْا

عَدُوِّیْ

وَعَدُوَّكُمْ

اَوْلِیَآءَ

تُلْقُوْنَ

اِلَیْهِمْ

بِالْمَوَدَّةِ

وَقَدْ

كَفَرُوْا

بِمَا

جَآءَكُمْ

مِّنَ

الْحَقِّ ۚ

یُخْرِجُوْنَ

الرَّسُوْلَ

وَاِیَّاكُمْ

اَنْ

تُؤْمِنُوْا

بِاللّٰهِ

رَبِّكُمْ ؕ

اِنْ

كُنْتُمْ

خَرَجْتُمْ

جِهَادًا

فِیْ

سَبِیْلِیْ

وَابْتِغَآءَ

مَرْضَاتِیْ

تُسِرُّوْنَ

اِلَیْهِمْ

بِالْمَوَدَّةِ ۖۗ

وَاَنَا

اَعْلَمُ

بِمَاۤ

اَخْفَیْتُمْ

وَمَاۤ

اَعْلَنْتُمْ ؕ

وَمَنْ

یَّفْعَلْهُ

مِنْكُمْ

فَقَدْ

ضَلَّ

سَوَآءَ

السَّبِیْلِ

۟

Ий мөэминнәр, Минем дошманым вә сезнең дошманыгыз булган кәферләрне дус тотмагыз, ул кәферләрне яшерен дус тотсагыз вә дуслык сәбәбле пәйгамбәрнең эшеннән аларга хәбәр җибәрәсез, (Мухәммәд г-м Мәккәне алырга хәзерләнә башлагач, Хатыйб исемле монафикъ, пәйгамбәрнең ґәскәр белән Мәккәгә барачагын белдереп Сара исемле хатын артыннан Мәккә кәферләренә хат язып җибәрде. Аллаһу тәгалә Хатыйбның эшен пәйгамбәргә белдерде. Пәйгамбәрнең әмере белән берничә сахабә Сараның артыннан барып хатны алып кайттылар. Хатыйб исә гозер күрсәтеп маташты, Ґүмәр разыйяллаһу ґәнһү кылычы белән Хатыйбның башын кисәргә теләгән иде, ләкин пәйгамбәр рөхсәт бирмәде, бәлки Аллаһу гафу итәр дип). Тәхкыйк ул Мәккә кәферләре сезгә Раббыгыздан килгән хак булган Коръәнне инкяр иттеләр, расүлне вә сезне Мәккәдән чыгардылар, фәкать Аллаһуга иман китергәнегез өчен, әгәр сез Минем юлыма җиһад өчен һәм ризалыгымны эстәп чыксагыз, кәферләргә яшерен дуслык кыласыз. Мин сезнең яшергән нәрсәгезне дә һәм әшкәрә кылган эшләрегезне дә белүчерәкмен. Сездән берәрегез яшерен кәферләргә дус булса, яки мөселманнарның серен кәферләргә ирештерсә, дөреслектә ул кеше туры юлдан адашты, ягъни имансыз калды.