فَأَوۡحَيۡنَآ

إِلَيۡهِ

أَنِ

ٱصۡنَعِ

ٱلۡفُلۡكَ

بِأَعۡيُنِنَا

وَوَحۡيِنَا

فَإِذَا

جَآءَ

أَمۡرُنَا

وَفَارَ

ٱلتَّنُّورُ

فَٱسۡلُكۡ

فِيهَا

مِن

كُلّٖ

زَوۡجَيۡنِ

ٱثۡنَيۡنِ

وَأَهۡلَكَ

إِلَّا

مَن

سَبَقَ

عَلَيۡهِ

ٱلۡقَوۡلُ

مِنۡهُمۡۖ

وَلَا

تُخَٰطِبۡنِي

فِي

ٱلَّذِينَ

ظَلَمُوٓاْ

إِنَّهُم

مُّغۡرَقُونَ

٢٧

Нух г-мгә вәхий иттек Безнең әмер вә саклавыбыз илә бер көймә ясарга, аларны һәлак итү белән Безнең әмер килсә вә мичтә су кайнаса, ул көймәгә һәр җенестән бер ата, бер ана хайван алып кергел, вә өй әһелеңне һәм үзеңә ияргән мөселманнарны алып кергел, мәгәр шуны алып кермә – аның ґәзаблы булачагына Безнең сүзебез булган иде ки, хатыны вә бер угълыдыр, галимнәрне коткару хакында миңа сүз кушма, әлбәттә алар Туфанга батып һәлак булачаклар!