يَٰٓأَيُّهَا

ٱلَّذِينَ

ءَامَنُوٓاْ

إِذَا

تَنَٰجَيۡتُمۡ

فَلَا

تَتَنَٰجَوۡاْ

بِٱلۡإِثۡمِ

وَٱلۡعُدۡوَٰنِ

وَمَعۡصِيَتِ

ٱلرَّسُولِ

وَتَنَٰجَوۡاْ

بِٱلۡبِرِّ

وَٱلتَّقۡوَىٰۖ

وَٱتَّقُواْ

ٱللَّهَ

ٱلَّذِيٓ

إِلَيۡهِ

تُحۡشَرُونَ

٩

        Эй касоне, ки ба Аллоҳу Расулаш имон овардаед, агар бо якдигар наҷво (роз, сухани махфӣ) мекунед, дар боби гуноҳу душманӣ ва нофармонӣ аз паёмбар наҷво (сухан бад) магӯед, балки дар боби некиву парҳезгорӣ наҷво кунед. Ва аз Аллоҳ битарсед бо ба ҷой овардани амрҳояш ва ба парҳез кардан аз манъ кардаҳояш, пас ҳамагон (ба амалҳо ва суханҳоятон) ба сӯи Ӯ бозмегардед ва зуд аст, ки мувофиқи он шуморо ҷазо медиҳад.