أَلَمۡ

تَرَ

أَنَّ

ٱللَّهَ

يَعۡلَمُ

مَا

فِي

ٱلسَّمَٰوَٰتِ

وَمَا

فِي

ٱلۡأَرۡضِۖ

مَا

يَكُونُ

مِن

نَّجۡوَىٰ

ثَلَٰثَةٍ

إِلَّا

هُوَ

رَابِعُهُمۡ

وَلَا

خَمۡسَةٍ

إِلَّا

هُوَ

سَادِسُهُمۡ

وَلَآ

أَدۡنَىٰ

مِن

ذَٰلِكَ

وَلَآ

أَكۡثَرَ

إِلَّا

هُوَ

مَعَهُمۡ

أَيۡنَ

مَا

كَانُواْۖ

ثُمَّ

يُنَبِّئُهُم

بِمَا

عَمِلُواْ

يَوۡمَ

ٱلۡقِيَٰمَةِۚ

إِنَّ

ٱللَّهَ

بِكُلِّ

شَيۡءٍ

عَلِيمٌ

٧

        Оё надонистаӣ, ки Аллоҳ ҳар чиро ки дар осмонҳову замин аст, медонад? Се кас бо ҳам наҷво (роз, сухани бади махфӣ) кунанд, Аллоҳ бо илмаш чаҳорумини онҳост ва панҷ кас бошанд, Аллоҳ шашумини онҳост. Ва камтар аз ин, ҳар ҷо ки бошанд ва бештар аз ин, Аллоҳ бо илмаш дар куҷое бошанд, бо онҳост. Чизе аз Ӯ махфӣ намемонад. Сипас ҳамаро дар рӯзи қиёмат ба корҳои баду неке, ки кардаанд, огоҳ мекунад ва ҷазояшон медиҳад. Ҳароина, Аллоҳ бар ҳама чиз огоҳ аст!