لَّا

تَجِدُ

قَوۡمٗا

يُؤۡمِنُونَ

بِٱللَّهِ

وَٱلۡيَوۡمِ

ٱلۡأٓخِرِ

يُوَآدُّونَ

مَنۡ

حَآدَّ

ٱللَّهَ

وَرَسُولَهُۥ

وَلَوۡ

كَانُوٓاْ

ءَابَآءَهُمۡ

أَوۡ

أَبۡنَآءَهُمۡ

أَوۡ

إِخۡوَٰنَهُمۡ

أَوۡ

عَشِيرَتَهُمۡۚ

أُوْلَٰٓئِكَ

كَتَبَ

فِي

قُلُوبِهِمُ

ٱلۡإِيمَٰنَ

وَأَيَّدَهُم

بِرُوحٖ

مِّنۡهُۖ

وَيُدۡخِلُهُمۡ

جَنَّٰتٖ

تَجۡرِي

مِن

تَحۡتِهَا

ٱلۡأَنۡهَٰرُ

خَٰلِدِينَ

فِيهَاۚ

رَضِيَ

ٱللَّهُ

عَنۡهُمۡ

وَرَضُواْ

عَنۡهُۚ

أُوْلَٰٓئِكَ

حِزۡبُ

ٱللَّهِۚ

أَلَآ

إِنَّ

حِزۡبَ

ٱللَّهِ

هُمُ

ٱلۡمُفۡلِحُونَ

٢٢

Аллоҳга ва Охират кунига иймон келтирадиган қавмнинг Аллоҳ ва Унинг пайғамбари чизган чизиқдан чиққан кимсалар билан — гарчи улар ўзларининг оталари, ёки ўғиллари, ёки оға-инилари, ёки қариндош-уруғлари бўлсалар-да, дўстлашаётганларини топмассиз. Ана ўшаларнинг дилларига (Аллоҳ) иймонни битиб қўйгандир ва уларни Ўз томонидан бўлган Руҳ — Қуръон билан қувватлантиргандир. У зот уларни остидан дарёлар оқиб турадиган, улар мангу қоладиган жаннатларга киритур. Аллоҳ улардан рози бўлди ва улар ҳам (Аллоҳдан — У зот берган ажр-мукофотлардан) рози бўлдилар. Ана ўшалар Аллоҳнинг ҳизбидирлар. Огоҳ бўлингизким, албатта Аллоҳнинг ҳизби (бўлган зотларгина) нажот топгувчидирлар!