يَٰٓأَيُّهَا

ٱلَّذِينَ

ءَامَنُوٓاْ

إِذَا

نَٰجَيۡتُمُ

ٱلرَّسُولَ

فَقَدِّمُواْ

بَيۡنَ

يَدَيۡ

نَجۡوَىٰكُمۡ

صَدَقَةٗۚ

ذَٰلِكَ

خَيۡرٞ

لَّكُمۡ

وَأَطۡهَرُۚ

فَإِن

لَّمۡ

تَجِدُواْ

فَإِنَّ

ٱللَّهَ

غَفُورٞ

رَّحِيمٌ

١٢

Ẹ̀yin tí ẹ gbàgbọ́ ní òdodo, nígbà tí ẹ bá bá Òjíṣẹ́ sọ̀rọ̀ àtẹ̀sọ,[1] ẹ fi ọrẹ títa ṣíwájú ọ̀rọ̀ àtẹ̀sọ yín. Ìyẹn lóore jùlọ fún yín. Ó sì fọ̀ yín mọ́ jùlọ. Tí ẹ ò bá sì rí (ọrẹ), dájúdájú Allāhu ni Aláforíjìn, Àṣàkẹ́-ọ̀run. ¹