وَإِذَا

سَمِعُواْ

مَآ

أُنزِلَ

إِلَى

ٱلرَّسُولِ

تَرَىٰٓ

أَعۡيُنَهُمۡ

تَفِيضُ

مِنَ

ٱلدَّمۡعِ

مِمَّا

عَرَفُواْ

مِنَ

ٱلۡحَقِّۖ

يَقُولُونَ

رَبَّنَآ

ءَامَنَّا

فَٱكۡتُبۡنَا

مَعَ

ٱلشَّٰهِدِينَ

٨٣

Улар пайғамбарга нозил қилинган нарсани (Қуръонни) эшитган пайтларида, унинг ҳақ эканини билганлари сабабли кўзларидан ёш қуйилаётганини кўрасиз. Улар: «Парвардигоро, иймон келтирдик. Бас, бизни гувоҳлик бергувчилар қаторига ёзгин», дейдилар. ¹