قُلۡ

هَلۡ

أُنَبِّئُكُم

بِشَرّٖ

مِّن

ذَٰلِكَ

مَثُوبَةً

عِندَ

ٱللَّهِۚ

مَن

لَّعَنَهُ

ٱللَّهُ

وَغَضِبَ

عَلَيۡهِ

وَجَعَلَ

مِنۡهُمُ

ٱلۡقِرَدَةَ

وَٱلۡخَنَازِيرَ

وَعَبَدَ

ٱلطَّٰغُوتَۚ

أُوْلَٰٓئِكَ

شَرّٞ

مَّكَانٗا

وَأَضَلُّ

عَن

سَوَآءِ

ٱلسَّبِيلِ

٦٠

«Сизларга Аллоҳнинг ҳузуридаги бундан ҳам кўра ёмонроқ «савоб»нинг хабарини берайми? Ким Аллоҳнинг лаънатига учраган, ғазабига дучор бўлган, маймун ва чўчқага айлантирилган ва тоғутга ибодат қилган бўлса, ана ўшалар ёмон мартабадаги ва тўғри йўлдан бутунлай адашган кимсалардир», – деб айт!¹