قُلۡ

هَلۡ

أُنَبِّئُكُم

بِشَرّٖ

مِّن

ذَٰلِكَ

مَثُوبَةً

عِندَ

ٱللَّهِۚ

مَن

لَّعَنَهُ

ٱللَّهُ

وَغَضِبَ

عَلَيۡهِ

وَجَعَلَ

مِنۡهُمُ

ٱلۡقِرَدَةَ

وَٱلۡخَنَازِيرَ

وَعَبَدَ

ٱلطَّٰغُوتَۚ

أُوْلَٰٓئِكَ

شَرّٞ

مَّكَانٗا

وَأَضَلُّ

عَن

سَوَآءِ

ٱلسَّبِيلِ

٦٠

Sọ pé: “Ṣé kí n̄g fún yín ní ìró nípa èyí tí ó burú ju ìyẹn lọ ní ẹ̀san ní ọ̀dọ̀ Allāhu?”[1](Òhun ni ẹ̀san) ẹni tí Allāhu ṣẹ́bilé, tí Ó sì bínú sí, tí Ó sì sọ àwọn kan nínú wọn di ọ̀bọ àti ẹlẹ́dẹ̀ àti (ẹ̀san) ẹni tí ó ń bọ àwọn n̄ǹkan kan, tí wọn kò pe ara wọn ní ọlọ́hun, tí wọn kò sì yọ̀nù sí bí ẹ ṣe sọ wọ́n di òrìṣà àkúnlẹ̀bọ. Àwọn wọ̀nyẹn ni ipò wọn burú jùlọ, àwọn sì ni wọ́n ṣìnà jùlọ kúrò lójú-ọ̀nà tààrà. ¹