وَاَنْزَلْنَاۤ

اِلَیْكَ

الْكِتٰبَ

بِالْحَقِّ

مُصَدِّقًا

لِّمَا

بَیْنَ

یَدَیْهِ

مِنَ

الْكِتٰبِ

وَمُهَیْمِنًا

عَلَیْهِ

فَاحْكُمْ

بَیْنَهُمْ

بِمَاۤ

اَنْزَلَ

اللّٰهُ

وَلَا

تَتَّبِعْ

اَهْوَآءَهُمْ

عَمَّا

جَآءَكَ

مِنَ

الْحَقِّ ؕ

لِكُلٍّ

جَعَلْنَا

مِنْكُمْ

شِرْعَةً

وَّمِنْهَاجًا ؕ

وَلَوْ

شَآءَ

اللّٰهُ

لَجَعَلَكُمْ

اُمَّةً

وَّاحِدَةً

وَّلٰكِنْ

لِّیَبْلُوَكُمْ

فِیْ

مَاۤ

اٰتٰىكُمْ

فَاسْتَبِقُوا

الْخَیْرٰتِ ؕ

اِلَی

اللّٰهِ

مَرْجِعُكُمْ

جَمِیْعًا

فَیُنَبِّئُكُمْ

بِمَا

كُنْتُمْ

فِیْهِ

تَخْتَلِفُوْنَ

۟ۙ

Ва ин китобро ба ростӣ бар ту нозил кард ем; тасдиқкунанда ва ҳоким бар китобҳоест, ки пеш аз он будаанд. Пас мувофиқи он чӣ Худо нозил кардааст, дар миёнашон ҳукм кун ва аз паи хоҳишҳояшон марав, то он чиро аз ҳақ бар ту нозил шудааст, тарк кунӣ. Барон ҳар гурӯҳе аз шумо шариъат ва равише ниҳодем. Ва агар Худо мехост, ҳамаи шуморо як уммат месохт. Вале хост дар он чӣ бар шумо арзонӣ доштааст, биёзмоядатон. Пас дар некиҳо бар якдигар пешӣ гиред. Ҳамагӣ бозгаштатон ба Худост, то аз он чӣ дар он ихтилоф мекардед, огоҳатон созад.