وَأَنزَلۡنَآ

إِلَيۡكَ

ٱلۡكِتَٰبَ

بِٱلۡحَقِّ

مُصَدِّقٗا

لِّمَا

بَيۡنَ

يَدَيۡهِ

مِنَ

ٱلۡكِتَٰبِ

وَمُهَيۡمِنًا

عَلَيۡهِۖ

فَٱحۡكُم

بَيۡنَهُم

بِمَآ

أَنزَلَ

ٱللَّهُۖ

وَلَا

تَتَّبِعۡ

أَهۡوَآءَهُمۡ

عَمَّا

جَآءَكَ

مِنَ

ٱلۡحَقِّۚ

لِكُلّٖ

جَعَلۡنَا

مِنكُمۡ

شِرۡعَةٗ

وَمِنۡهَاجٗاۚ

وَلَوۡ

شَآءَ

ٱللَّهُ

لَجَعَلَكُمۡ

أُمَّةٗ

وَٰحِدَةٗ

وَلَٰكِن

لِّيَبۡلُوَكُمۡ

فِي

مَآ

ءَاتَىٰكُمۡۖ

فَٱسۡتَبِقُواْ

ٱلۡخَيۡرَٰتِۚ

إِلَى

ٱللَّهِ

مَرۡجِعُكُمۡ

جَمِيعٗا

فَيُنَبِّئُكُم

بِمَا

كُنتُمۡ

فِيهِ

تَخۡتَلِفُونَ

٤٨

Ва [эй паёмбар, мо ин] китобро ба ҳақ бар ту нозил кардем, [ки] тасдиқкунандаи китобҳои пешин аст ва мавриди эътимод [-и китобҳои осмонӣ ба унвони меъёре барои ҳақ ва ботил] аст. Пас, байни онон бар асоси он чи Аллоҳ таоло нозил кардааст, ҳукм кун ва ба ҷойи ҳақиқате, ки [аз ҷониби Қуръон] ба ту раисдааст, аз ҳавасҳои онон пайравӣ макун. [Эй мардум] Мо барои ҳар яке аз шумо оину роҳи равшан карор додем ва агар Аллоҳ таоло мехост, ҳамаи шуморо уммати воҳид карор медод, вале [Аллоҳ таоло мехоҳад] шуморо дар [мавриди] он чи ба шумо бахшидааст, биозмояд, пас, дар некиҳо бар якдигар пешӣ гиред. Бозгашти ҳамаи шумо ба сӯйи Аллоҳ таоло аст. Он гоҳ Ӯ аз он чи дар он ихтилоф мекардед, огоҳатон месозад