۞ يَٰٓأَيُّهَا

ٱلرَّسُولُ

لَا

يَحۡزُنكَ

ٱلَّذِينَ

يُسَٰرِعُونَ

فِي

ٱلۡكُفۡرِ

مِنَ

ٱلَّذِينَ

قَالُوٓاْ

ءَامَنَّا

بِأَفۡوَٰهِهِمۡ

وَلَمۡ

تُؤۡمِن

قُلُوبُهُمۡۛ

وَمِنَ

ٱلَّذِينَ

هَادُواْۛ

سَمَّٰعُونَ

لِلۡكَذِبِ

سَمَّٰعُونَ

لِقَوۡمٍ

ءَاخَرِينَ

لَمۡ

يَأۡتُوكَۖ

يُحَرِّفُونَ

ٱلۡكَلِمَ

مِنۢ

بَعۡدِ

مَوَاضِعِهِۦۖ

يَقُولُونَ

إِنۡ

أُوتِيتُمۡ

هَٰذَا

فَخُذُوهُ

وَإِن

لَّمۡ

تُؤۡتَوۡهُ

فَٱحۡذَرُواْۚ

وَمَن

يُرِدِ

ٱللَّهُ

فِتۡنَتَهُۥ

فَلَن

تَمۡلِكَ

لَهُۥ

مِنَ

ٱللَّهِ

شَيۡـًٔاۚ

أُوْلَٰٓئِكَ

ٱلَّذِينَ

لَمۡ

يُرِدِ

ٱللَّهُ

أَن

يُطَهِّرَ

قُلُوبَهُمۡۚ

لَهُمۡ

فِي

ٱلدُّنۡيَا

خِزۡيٞۖ

وَلَهُمۡ

فِي

ٱلۡأٓخِرَةِ

عَذَابٌ

عَظِيمٞ

٤١

Эй пайғамбар, оғизларида: «Иймон келтирдик», деган, аммо диллари иймон келтирмаган (мунофиқлардан) ва яҳудийлардан бўлган, куфр томонга қараб чопаётган кимсалар сизни маҳзун қилмасин. Улар ёлғонга қулоқ бергувчи ва сизнинг олдингизга келмаган, сўзларни ўз ўринларига қўйилгандан кейин ўзгартирадиган бошқа қавмга (яъни, яҳудийларга) қулоқ бергувчи кимсалардир. (Яҳудийлар): «Агар (Муҳаммад тарафидан) сизларга мана шу ҳукм берилса, олинглар, бўлмаса (яъни, бошқа бир ҳукм айтилса), эҳтиёт бўлинглар — олманглар, дейишади. Кимники Аллоҳ ўзи адаштиришни истаса, бас, сиз унинг учун Аллоҳ томонидан ҳеч нарса қила олмассиз. Улар Аллоҳ кўнгилларини поклашни истамаган кимсалардир. Улар учун дунёда расволик, Охиратда эса улуғ азоб бордир. ¹