مِنْ

اَجْلِ

ذٰلِكَ ؔۛۚ

كَتَبْنَا

عَلٰی

بَنِیْۤ

اِسْرَآءِیْلَ

اَنَّهٗ

مَنْ

قَتَلَ

نَفْسًا

بِغَیْرِ

نَفْسٍ

اَوْ

فَسَادٍ

فِی

الْاَرْضِ

فَكَاَنَّمَا

قَتَلَ

النَّاسَ

جَمِیْعًا ؕ

وَمَنْ

اَحْیَاهَا

فَكَاَنَّمَاۤ

اَحْیَا

النَّاسَ

جَمِیْعًا ؕ

وَلَقَدْ

جَآءَتْهُمْ

رُسُلُنَا

بِالْبَیِّنٰتِ ؗ

ثُمَّ

اِنَّ

كَثِیْرًا

مِّنْهُمْ

بَعْدَ

ذٰلِكَ

فِی

الْاَرْضِ

لَمُسْرِفُوْنَ

۟

Ана ўша (фожеа) сабабли Бани Исроил зиммасига (шундай фармонни) ёзиб қўйдик: кимки бирон жонни ўлдирмаган ва Ерда бузғунчилик қилиб юрмаган одамни ўлдирса, демак, у гуё барча одамларни ўлдирибди ва кимки унга ҳаёт ато этса (яъни, ўлдиришдан бош тортса), демак, у гўё барча одамларга ҳаёт берибди. Уларга (Бани Исроилга) пайғамбарларимиз мана шундай ҳужжатлар келтирдилар. Шундан кейин ҳам улардан кўплари Ер юзида (қон тўкиш билан) ҳаддан ошиб юргувчидирлар. ¹