حُرِّمَتۡ

عَلَيۡكُمُ

ٱلۡمَيۡتَةُ

وَٱلدَّمُ

وَلَحۡمُ

ٱلۡخِنزِيرِ

وَمَآ

أُهِلَّ

لِغَيۡرِ

ٱللَّهِ

بِهِۦ

وَٱلۡمُنۡخَنِقَةُ

وَٱلۡمَوۡقُوذَةُ

وَٱلۡمُتَرَدِّيَةُ

وَٱلنَّطِيحَةُ

وَمَآ

أَكَلَ

ٱلسَّبُعُ

إِلَّا

مَا

ذَكَّيۡتُمۡ

وَمَا

ذُبِحَ

عَلَى

ٱلنُّصُبِ

وَأَن

تَسۡتَقۡسِمُواْ

بِٱلۡأَزۡلَٰمِۚ

ذَٰلِكُمۡ

فِسۡقٌۗ

ٱلۡيَوۡمَ

يَئِسَ

ٱلَّذِينَ

كَفَرُواْ

مِن

دِينِكُمۡ

فَلَا

تَخۡشَوۡهُمۡ

وَٱخۡشَوۡنِۚ

ٱلۡيَوۡمَ

أَكۡمَلۡتُ

لَكُمۡ

دِينَكُمۡ

وَأَتۡمَمۡتُ

عَلَيۡكُمۡ

نِعۡمَتِي

وَرَضِيتُ

لَكُمُ

ٱلۡإِسۡلَٰمَ

دِينٗاۚ

فَمَنِ

ٱضۡطُرَّ

فِي

مَخۡمَصَةٍ

غَيۡرَ

مُتَجَانِفٖ

لِّإِثۡمٖ

فَإِنَّ

ٱللَّهَ

غَفُورٞ

رَّحِيمٞ

٣

[Инҳо ҳама] Бар шумо ҳаром шудааст: [Гӯшти] Мурдор ва хуну гӯшти хук ва он чи [ҳангоми забҳ] номи ғайри Аллоҳ таоло бар он бурда шавад ва [ҳайвони ҳалолгӯшти] хафашуда ва ба зарби [чӯбу санг] мурда ва азбаландиафтода ва шоххӯрдаву нимхӯрдаи [ҳайвоноти] дарранда – магар он чи [пеш аз мурдан] забҳ [-и шаръӣ] карда бошед – ва [ҳамчунин] он чи дар баробари бутҳо забҳ мешавад ва он чи бо чӯбҳои қуръа тақсим мекунед. Ва [ба яқин бидонед, ки рӯй овардан ба тамоми] инҳо нофармонӣ аст. Имрӯз кофирон аз дини шумо [ва бозгаштатон ба куфр] ноумед шудаанд, пас, аз онон натарсед ва аз ман битарсед. Имрӯз динатонро комил кардам ва неъматро бар шумо тамом намудам ва исломро [ба унвони беҳтарин] дин бароятон баргузидам. Пас, ҳар ки [барои ҳифзи ҷони худ ва] бидуни он ки ба гуноҳе мутамоил бошад, ночор [ба хӯрдани гӯштҳои манъшуда] шавад [бар ӯ гуноҳе нест]. Ба ростӣ, ки Аллоҳ таоло омурзандаи меҳрубон аст