۞ وَٱتۡلُ

عَلَيۡهِمۡ

نَبَأَ

ٱبۡنَيۡ

ءَادَمَ

بِٱلۡحَقِّ

إِذۡ

قَرَّبَا

قُرۡبَانٗا

فَتُقُبِّلَ

مِنۡ

أَحَدِهِمَا

وَلَمۡ

يُتَقَبَّلۡ

مِنَ

ٱلۡأٓخَرِ

قَالَ

لَأَقۡتُلَنَّكَۖ

قَالَ

إِنَّمَا

يَتَقَبَّلُ

ٱللَّهُ

مِنَ

ٱلۡمُتَّقِينَ

٢٧

Bumigkas ka sa kanila ng balita ng dalawang anak ni Adan ayon sa katotohanan noong naghandog silang dalawa ng handog saka tinanggap mula sa isa sa kanila[15] at hindi naman tinanggap mula sa iba.[16] Nagsabi [si Cain]: “Talagang papatayin nga kita.” Nagsabi naman [si Abel]: “Tumatanggap lamang si Allāh mula sa mga tagapangilag magkasala. ¹