یٰۤاَهْلَ

الْكِتٰبِ

قَدْ

جَآءَكُمْ

رَسُوْلُنَا

یُبَیِّنُ

لَكُمْ

عَلٰی

فَتْرَةٍ

مِّنَ

الرُّسُلِ

اَنْ

تَقُوْلُوْا

مَا

جَآءَنَا

مِنْ

بَشِیْرٍ

وَّلَا

نَذِیْرٍ ؗ

فَقَدْ

جَآءَكُمْ

بَشِیْرٌ

وَّنَذِیْرٌ ؕ

وَاللّٰهُ

عَلٰی

كُلِّ

شَیْءٍ

قَدِیْرٌ

۟۠

   Эй аҳли китоб, (яҳудиҳо) фиристодаи Мо (Муҳаммад саллаллоҳу алайҳи ва саллам) дар давроне, ки паёмбарон чанд муддате фиристодашуда набуданд, мабъус шуд, то ҳақро бар шумо ошкор кунад ва нагӯед, ки муждадиҳанда ва бимдиҳандае бар мо фиристода нашудааст. Инак, он муждадиҳанда ба савоби дунё ва охират ва бимдиҳанда аз азоби дунё ва охират омадааст ва Аллоҳ бар ҳар чиз тавоност ва ҳамаи чизҳо дар муқобили қудрати Ӯ таслим ҳастанд! ¹