وَقَالَتِ

ٱلۡيَهُودُ

وَٱلنَّصَٰرَىٰ

نَحۡنُ

أَبۡنَٰٓؤُاْ

ٱللَّهِ

وَأَحِبَّٰٓؤُهُۥۚ

قُلۡ

فَلِمَ

يُعَذِّبُكُم

بِذُنُوبِكُمۖ

بَلۡ

أَنتُم

بَشَرٞ

مِّمَّنۡ

خَلَقَۚ

يَغۡفِرُ

لِمَن

يَشَآءُ

وَيُعَذِّبُ

مَن

يَشَآءُۚ

وَلِلَّهِ

مُلۡكُ

ٱلسَّمَٰوَٰتِ

وَٱلۡأَرۡضِ

وَمَا

بَيۡنَهُمَاۖ

وَإِلَيۡهِ

ٱلۡمَصِيرُ

١٨

Ang mga Hudeyo ug mga Kristohanon nagsulti: “Kami ang mga anak sa Allah ug Iyang hinigugma.” Isulti: “Nan, nganong Iya man kamong gisilotan sa inyong mga kasal-anan?” Dili, kamo mga tawo lamang nga kauban sa mga linalang, pasayluon Niya ang Iyang magustohan ug silotan Niya ang Iyang gustong. Iya sa Allāh ang pag-angkon ug pagdumala sa kalangitan ug kayutaan ug sa tanan nga anaa sa taliwala niini, ug ngadto Kaniya ang pagbalik (sa tanan alang sa Paghukom).