وَقَالَتِ

الْیَهُوْدُ

وَالنَّصٰرٰی

نَحْنُ

اَبْنٰٓؤُا

اللّٰهِ

وَاَحِبَّآؤُهٗ ؕ

قُلْ

فَلِمَ

یُعَذِّبُكُمْ

بِذُنُوْبِكُمْ ؕ

بَلْ

اَنْتُمْ

بَشَرٌ

مِّمَّنْ

خَلَقَ ؕ

یَغْفِرُ

لِمَنْ

یَّشَآءُ

وَیُعَذِّبُ

مَنْ

یَّشَآءُ ؕ

وَلِلّٰهِ

مُلْكُ

السَّمٰوٰتِ

وَالْاَرْضِ

وَمَا

بَیْنَهُمَا ؗ

وَاِلَیْهِ

الْمَصِیْرُ

۟

Әрі иудейлер мен христиандар: «Біз - Аллаһтың ұлдарымыз және Оның сүйіктілеріміз», - деді. / Ей, Мұхаммед! / Айт: «Олай болса, Ол неге сендерді күнәларың үшін азаптайды? Керісінше, сендер Ол жаратқан / өзгелер секілді / адамсыңдар. Ол қалағанын кешіріп, қалағанын азаптайды. Аспандар мен жердің және ол екеуінің арасындағылардың билігі Аллаһта әрі қайту да - Оған.