لَّقَدۡ

كَفَرَ

ٱلَّذِينَ

قَالُوٓاْ

إِنَّ

ٱللَّهَ

هُوَ

ٱلۡمَسِيحُ

ٱبۡنُ

مَرۡيَمَۚ

قُلۡ

فَمَن

يَمۡلِكُ

مِنَ

ٱللَّهِ

شَيۡـًٔا

إِنۡ

أَرَادَ

أَن

يُهۡلِكَ

ٱلۡمَسِيحَ

ٱبۡنَ

مَرۡيَمَ

وَأُمَّهُۥ

وَمَن

فِي

ٱلۡأَرۡضِ

جَمِيعٗاۗ

وَلِلَّهِ

مُلۡكُ

ٱلسَّمَٰوَٰتِ

وَٱلۡأَرۡضِ

وَمَا

بَيۡنَهُمَاۚ

يَخۡلُقُ

مَا

يَشَآءُۚ

وَٱللَّهُ

عَلَىٰ

كُلِّ

شَيۡءٖ

قَدِيرٞ

١٧

   Ба таҳқиқ, касоне ки мегуянд (аз насоро): "Аллоҳ Масеҳ писари Марям аст", кофир шуданд. Бигӯ: "Агар Аллоҳ бихоҳад Масеҳ писари Марям ва модараш ва ҳамаи касонеро, ки дар рӯи замин ҳастанд, ҳалок кунад, чи касе метавонад дар муқобили Аллоҳ коре бикунад"? Ва фармонравоии осмонҳо ва замин ва он чи байни осмонҳо ва замин аст, аз они Аллоҳ аст. Ҳар чи бихоҳад, меофаринад. (Агар бихоҳад аз модар ва падар меофаринад, ҳамон тавре, ки тамоми инсонҳоро офаридааст ва агар бихоҳад фақат аз падар меофаринад, монанди Ҳаво, ки бидуни модар офарида шудааст ва агар бихоҳад аз модар меофаринад, монанди Исо алайҳиссалом. Ва агар бихоҳад бидуни падар ва модар меофаринад, монанди Одам алайҳиссалом. Пас навъи офариниш ба Парвардигори мутаъол ва хости Ӯ вобастагӣ дорад.) Бинобар ин Парвардигор бар ҳар чизе тавоност. ¹