مَا

قُلۡتُ

لَهُمۡ

إِلَّا

مَآ

أَمَرۡتَنِي

بِهِۦٓ

أَنِ

ٱعۡبُدُواْ

ٱللَّهَ

رَبِّي

وَرَبَّكُمۡۚ

وَكُنتُ

عَلَيۡهِمۡ

شَهِيدٗا

مَّا

دُمۡتُ

فِيهِمۡۖ

فَلَمَّا

تَوَفَّيۡتَنِي

كُنتَ

أَنتَ

ٱلرَّقِيبَ

عَلَيۡهِمۡۚ

وَأَنتَ

عَلَىٰ

كُلِّ

شَيۡءٖ

شَهِيدٌ

١١٧

Ҷуз он чи маро ба он фармон додӣ, чизе ба онон нагуфтам. [Гуфтам, ки] "Аллоҳро бипарастед, ки Парвардигори ману шумост". Ва то замоне, ки миёнашон ба сар мебурдам, бар [суханони] онон гувоҳ будам ва чун маро [ба сӯйи Хеш] баргирифтӣ, Ту худ муроқибашон будӣ ва Ту бар ҳар чизе гувоҳӣ