قَالَ

عِيسَى

ٱبۡنُ

مَرۡيَمَ

ٱللَّهُمَّ

رَبَّنَآ

أَنزِلۡ

عَلَيۡنَا

مَآئِدَةٗ

مِّنَ

ٱلسَّمَآءِ

تَكُونُ

لَنَا

عِيدٗا

لِّأَوَّلِنَا

وَءَاخِرِنَا

وَءَايَةٗ

مِّنكَۖ

وَٱرۡزُقۡنَا

وَأَنتَ

خَيۡرُ

ٱلرَّٰزِقِينَ

١١٤

‘Īsā ọmọ Mọryam sọ pé: “Allāhu, Olúwa wa, sọ ọpọ́n oúnjẹ kan kalẹ̀ fún wa láti inú sánmọ̀, kí ó jẹ́ ọdún fún ẹni àkọ́kọ́ wa àti ẹni ìkẹ́yìn wa.[1] Kí ó sì jẹ́ àmì kan láti ọ̀dọ̀ Rẹ. Pèsè fún wa, Ìwọ sì lóore jùlọ nínú àwọn olùpèsè.”² ¹