یٰۤاَیُّهَا

الَّذِیْنَ

اٰمَنُوا

اذْكُرُوْا

نِعْمَتَ

اللّٰهِ

عَلَیْكُمْ

اِذْ

هَمَّ

قَوْمٌ

اَنْ

یَّبْسُطُوْۤا

اِلَیْكُمْ

اَیْدِیَهُمْ

فَكَفَّ

اَیْدِیَهُمْ

عَنْكُمْ ۚ

وَاتَّقُوا

اللّٰهَ ؕ

وَعَلَی

اللّٰهِ

فَلْیَتَوَكَّلِ

الْمُؤْمِنُوْنَ

۟۠

   Эй касоне, ки имон овардаед, аз неъмате, ки Аллоҳ ба шумо бахшидааст, ёд кунед: Он гоҳ, ки гурӯҳе (бани Назир) қасди он карданд, то бар шумо даст бардоранд (яъне, ба болои сари Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва саллам санги осиёро чаппа кунанд), ¹ ва Аллоҳ дасти ононро аз шумо боздошт. Аз Аллоҳ битарсед. Ва мӯъминон бар Аллоҳ таваккал мекунанд. ²