مَا

جَعَلَ

ٱللَّهُ

مِنۢ

بَحِيرَةٖ

وَلَا

سَآئِبَةٖ

وَلَا

وَصِيلَةٖ

وَلَا

حَامٖ

وَلَٰكِنَّ

ٱلَّذِينَ

كَفَرُواْ

يَفۡتَرُونَ

عَلَى

ٱللَّهِ

ٱلۡكَذِبَۖ

وَأَكۡثَرُهُمۡ

لَا

يَعۡقِلُونَ

١٠٣

Аллоҳ таоло ҳеҷ гуна "баҳира" ва "соиба" ва "васила" ва "ҳом" [анвои шутурҳои мухталифе, ки мушрикон вақфи бутҳояшон мекарданд]-ро [барои худ] қарор надодааст, вале касоне, ки куфр варзиданд, [бо иддаои ҳурмати ин ҳайвонот] бар Аллоҳ таоло дурӯғ мебанданд ва бештарашон дарнамеёбанд