حَتَّىٰٓ

إِذَا

بَلَغَ

مَطۡلِعَ

ٱلشَّمۡسِ

وَجَدَهَا

تَطۡلُعُ

عَلَىٰ

قَوۡمٖ

لَّمۡ

نَجۡعَل

لَّهُم

مِّن

دُونِهَا

سِتۡرٗا

٩٠

Aż kiedy doszedł do wschodu słońca, spostrzegł, iż ono wschodzi nad ludem, nad którym me rozpostarliśmy za ) która by go przed nim chroniła.