وَعُرِضُوْا

عَلٰی

رَبِّكَ

صَفًّا ؕ

لَقَدْ

جِئْتُمُوْنَا

كَمَا

خَلَقْنٰكُمْ

اَوَّلَ

مَرَّةٍؗ

بَلْ

زَعَمْتُمْ

اَلَّنْ

نَّجْعَلَ

لَكُمْ

مَّوْعِدًا

۟

   Ва мардум ҳозир карда шаванд назди Парвардигори ту сафкашида. Гӯем: Албатта омадед пеши Мо, чунон ки офарида будем шуморо аввалин бор (яъне бидуни моли дунёву фарзанд), балки гумон мекардед, ки ҳаргиз барои шумо ваъдагоҳе (яъне қиёматро) қарор намедиҳем.¹