وَيَوۡمَ

نُسَيِّرُ

ٱلۡجِبَالَ

وَتَرَى

ٱلۡأَرۡضَ

بَارِزَةٗ

وَحَشَرۡنَٰهُمۡ

فَلَمۡ

نُغَادِرۡ

مِنۡهُمۡ

أَحَدٗا

٤٧

   Рӯзе, ки кӯҳҳоро равон кунем аз ҷояшон ва заминро намоён мебинӣ (яъне дар рӯйи замин ягон чизе нест аз кӯҳҳо, дарахтҳо ва наботот) ва ҳамаро барои ҳисоб гирд меоварем ва як тан аз ононро ҳам раҳо намекунем. ¹