وَكَانَ

لَهُۥ

ثَمَرٞ

فَقَالَ

لِصَٰحِبِهِۦ

وَهُوَ

يُحَاوِرُهُۥٓ

أَنَا۠

أَكۡثَرُ

مِنكَ

مَالٗا

وَأَعَزُّ

نَفَرٗا

٣٤

Ӯ [соҳиби боғ] меваҳое [бисёр ва даромаде фаровон] дошт; пас, ба дӯсти худ, ки бо ӯ гуфтугӯ мекард, гуфт: «Сарвати ман аз ту бештар аст ва аз лиҳози хонавода [ва нафарон] аз ту тавонмандтарам»