إِلَّآ

أَن

يَشَآءَ

ٱللَّهُۚ

وَٱذۡكُر

رَّبَّكَ

إِذَا

نَسِيتَ

وَقُلۡ

عَسَىٰٓ

أَن

يَهۡدِيَنِ

رَبِّي

لِأَقۡرَبَ

مِنۡ

هَٰذَا

رَشَدٗا

٢٤

Магар «Иншоаллоҳ – Аллоҳ хоҳласа», (денг! Бу сўзларни айтишни) унутиб қолдирган вақтингизда (ёдингизга тушиши билан): Парвардигорингизни зикр қилинг (яъни, «Иншоаллоҳ», денг) ва: «Шояд Парвардигорим мени бундан ҳам (яъни, Асҳобул-Каҳф воқеаси ҳақида хабар беришдан ҳам) яқинроқ (менинг ҳақ пайғамбар эканлигимга яхшироқ далолат қиладиган) Тўғри Йўлга ҳидоят қилса», денг! ¹