وَكَذَٰلِكَ

أَعۡثَرۡنَا

عَلَيۡهِمۡ

لِيَعۡلَمُوٓاْ

أَنَّ

وَعۡدَ

ٱللَّهِ

حَقّٞ

وَأَنَّ

ٱلسَّاعَةَ

لَا

رَيۡبَ

فِيهَآ

إِذۡ

يَتَنَٰزَعُونَ

بَيۡنَهُمۡ

أَمۡرَهُمۡۖ

فَقَالُواْ

ٱبۡنُواْ

عَلَيۡهِم

بُنۡيَٰنٗاۖ

رَّبُّهُمۡ

أَعۡلَمُ

بِهِمۡۚ

قَالَ

ٱلَّذِينَ

غَلَبُواْ

عَلَىٰٓ

أَمۡرِهِمۡ

لَنَتَّخِذَنَّ

عَلَيۡهِم

مَّسۡجِدٗا

٢١

I Mi smo, isto tako, učinili da oni za njih saznaju, da bi se uvjerili da je istinito Allahovo obećanje i da u čas oživljenja nema nikakve sumnje, kad su se između sebe o njima raspravljali, i rekli: “Sagradite na ulazu u nju ogradu, Gospodar njihov najbolje zna ko su oni.” A onda oni do čijih se riječi najviše držalo rekoše: “Napravit ćemo na ulazu u nju bogomolju!” [1] ¹