وَكَذَٰلِكَ
بَعَثۡنَٰهُمۡ
لِيَتَسَآءَلُواْ
بَيۡنَهُمۡۚ
قَالَ
قَآئِلٞ
مِّنۡهُمۡ
كَمۡ
لَبِثۡتُمۡۖ
قَالُواْ
لَبِثۡنَا
يَوۡمًا
أَوۡ
بَعۡضَ
يَوۡمٖۚ
قَالُواْ
رَبُّكُمۡ
أَعۡلَمُ
بِمَا
لَبِثۡتُمۡ
فَٱبۡعَثُوٓاْ
أَحَدَكُم
بِوَرِقِكُمۡ
هَٰذِهِۦٓ
إِلَى
ٱلۡمَدِينَةِ
فَلۡيَنظُرۡ
أَيُّهَآ
أَزۡكَىٰ
طَعَامٗا
فَلۡيَأۡتِكُم
بِرِزۡقٖ
مِّنۡهُ
وَلۡيَتَلَطَّفۡ
وَلَا
يُشۡعِرَنَّ
بِكُمۡ
أَحَدًا
١٩
ಅದೇ ರೀತಿ ಅವರನ್ನು ನಾವು (ನಿದ್ದೆಯಿಂದ) ಎಬ್ಬಿಸಿದೆವು 1. ಅವರು ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಲುಪಿದರು. ಅವರಲ್ಲೊಬ್ಬನು; ನೀವು ಎಷ್ಟು ಕಾಲ (ಇಲ್ಲಿ ನಿದ್ದೆಯಲ್ಲಿ) ತಂಗಿದಿರಿ? ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ಅದಕ್ಕೆ ಉಳಿದವರು ‘ಒಂದು ದಿನ ಅಥವಾ ದಿನದ ಕೊಂಚ ಹೊತ್ತು (ನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿ) ತಂಗಿದೆವು’ ಎಂದರು. (ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ನಿರ್ಣಯಿಸಲು ಅವರಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.) ಅವರು ಹೇಳಿದರು ‘ನೀವು (ನಿದ್ರಿಸಿ) ತಂಗಿದ ಕಾಲಾವಧಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಬಲ್ಲವನು ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಭುವೇ ಆಗಿರುವನು. ಆದ್ದರಿಂದ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಈ ಬೆಳ್ಳಿನಾಣ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಪೇಟೆಗೆ ಕಳುಹಿಸಿರಿ. ಧರ್ಮಬದ್ಧ ಆಹಾರ ಎಲ್ಲಿ ಸಿಗುವುದೆಂದು ಅವನು ನೋಡಿ ಕೊಂಡು ಅದರಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ಆಹಾರವನ್ನು ತರಲಿ. ಅವನು ನಯವಾಗಿ ವರ್ತಿಸಲಿ. ನಿಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ ಯಾವುದೇ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಅವನು ಕೊಡಬಾರದು’ 2.