وَرَبَطۡنَا
عَلَىٰ
قُلُوبِهِمۡ
إِذۡ
قَامُواْ
فَقَالُواْ
رَبُّنَا
رَبُّ
ٱلسَّمَٰوَٰتِ
وَٱلۡأَرۡضِ
لَن
نَّدۡعُوَاْ
مِن
دُونِهِۦٓ
إِلَٰهٗاۖ
لَّقَدۡ
قُلۡنَآ
إِذٗا
شَطَطًا
١٤
Без аларның күңелләренә хак сүзне куәтле кылдык ата-аналарыннан вә якын кардәшләреннән аерылуга сабыр иттеләр вә әйттеләр: "Безнең Раббыбыз җир һәм күкләр Раббысы. Ул – Аллаһудан башканы Илаһә итеп һич гыйбадәт кылмабыз, әгәр Аллаһудан башканы Илаһә дисәк, ул вакытта бик яман сүзне әйткән булырбыз" – дип.