وَرَبَطۡنَا
عَلَىٰ
قُلُوبِهِمۡ
إِذۡ
قَامُواْ
فَقَالُواْ
رَبُّنَا
رَبُّ
ٱلسَّمَٰوَٰتِ
وَٱلۡأَرۡضِ
لَن
نَّدۡعُوَاْ
مِن
دُونِهِۦٓ
إِلَٰهٗاۖ
لَّقَدۡ
قُلۡنَآ
إِذٗا
شَطَطًا
١٤
আৰু আমি সিহঁতৰ অন্তৰ দৃঢ় কৰি দিছিলোঁ; সিহঁতে যেতিয়া (সাৰ পাই) উঠি ক’লে, ‘আমাৰ প্ৰতিপালকেই আকাশসমূহ আৰু পৃথিৱীৰ প্ৰতিপালক। আমি কেতিয়াও তেওঁৰ পৰিবৰ্তে আন কোনো ইলাহক আহ্বান নকৰোঁ; যদি আহ্বান কৰোঁ তেন্তে এয়া হ’ব বৰ গৰ্হিত কথা।