وَرَبَطۡنَا

عَلَىٰ

قُلُوبِهِمۡ

إِذۡ

قَامُواْ

فَقَالُواْ

رَبُّنَا

رَبُّ

ٱلسَّمَٰوَٰتِ

وَٱلۡأَرۡضِ

لَن

نَّدۡعُوَاْ

مِن

دُونِهِۦٓ

إِلَٰهٗاۖ

لَّقَدۡ

قُلۡنَآ

إِذٗا

شَطَطًا

١٤

   Бар дилҳояшон нерӯ ва устуворӣ бахшидем. Он гоҳ ки дар назди он подшоҳи кофир истоданд ва гуфтанд: «Парвардигори мо, Парвардигори осмонҳову замин аст. Ҷуз Ӯ касеро маъбуди барҳақ нахонем, ки ҳар гоҳ чунин кунем, ҳамоно сухани дурӯғе гуфта бошем.