إِذۡ

أَوَى

ٱلۡفِتۡيَةُ

إِلَى

ٱلۡكَهۡفِ

فَقَالُواْ

رَبَّنَآ

ءَاتِنَا

مِن

لَّدُنكَ

رَحۡمَةٗ

وَهَيِّئۡ

لَنَا

مِنۡ

أَمۡرِنَا

رَشَدٗا

١٠

   Ба ёд ор эй Паёмбар, чун он ҷавонмардони мӯъмин аз тарси қавмашон ба ғор паноҳ бурданд ва гуфтанд: «Эй Парвардигори мо, моро аз сӯйи худ раҳмат иноят кун ва моро аз бадӣ нигоҳ дор ва бароямон дар кори мо роҳи наҷоте фароҳам фармо».