وَإِذَا

رَأَوۡاْ

تِجَٰرَةً

أَوۡ

لَهۡوًا

ٱنفَضُّوٓاْ

إِلَيۡهَا

وَتَرَكُوكَ

قَآئِمٗاۚ

قُلۡ

مَا

عِندَ

ٱللَّهِ

خَيۡرٞ

مِّنَ

ٱللَّهۡوِ

وَمِنَ

ٱلتِّجَٰرَةِۚ

وَٱللَّهُ

خَيۡرُ

ٱلرَّٰزِقِينَ

١١

Onlar (mö’minlər) bir alış-veriş, yaxud bir əyləncə gördükləri zaman səni ayaq üstə (minbərdə xütbə oxuduğun halda) qoyub ona tərəf cumdular. (Ya Peyğəmbər!) De: “Allah dərgahında olan savab əyləncədən də, ticarətdən də xeyirlidir. Allah ruzi verənlərin ən yaxşısıdır!” (Bir dəfə Muhəmməd əleyhissəlam minbərdə cümə namazı xütbəsi oxuduğu zaman Şamdan ərzaqla yüklənmiş bir karvanın gəldiyini xəbər verən təbil səsləri eşidilmişdi. O vaxt Mədinə əhalisi qıtlıqdan möhkəm əziyyət çəkirdi. Bunu eşidən camaat Peyğəmbəri tərk edərək karvanın qabağına qaçmışdı. Məsciddə cəmi on iki adam qalmışdı. O zaman bu ayə nazil olub cümə xütbəsi və namazı bitməmiş məsciddən çıxıb getməyin məqbul hərəkət olmadığına işarə edilmişdir).