وَإِذَا

رَأَوۡاْ

تِجَٰرَةً

أَوۡ

لَهۡوًا

ٱنفَضُّوٓاْ

إِلَيۡهَا

وَتَرَكُوكَ

قَآئِمٗاۚ

قُلۡ

مَا

عِندَ

ٱللَّهِ

خَيۡرٞ

مِّنَ

ٱللَّهۡوِ

وَمِنَ

ٱلتِّجَٰرَةِۚ

وَٱللَّهُ

خَيۡرُ

ٱلرَّٰزِقِينَ

١١

[Эй Паёмбар, бархе аз ин мардум] Ҳангоме ки тиҷорат ё саргармие бубинанд, [аз атрофи ту] ба сӯйи он пароканда мешаванд ва туро истода [бар минбар] раҳо мекунанд. Бигӯ: «Он чи дар назди Аллоҳ таоло аст, беҳтар аз саргармӣ ва тиҷорат аст; ва Аллоҳ таоло беҳтарин рӯзидиҳанда аст»