وَأَنَّا

كُنَّا

نَقۡعُدُ

مِنۡهَا

مَقَٰعِدَ

لِلسَّمۡعِۖ

فَمَن

يَسۡتَمِعِ

ٱلۡأٓنَ

يَجِدۡ

لَهُۥ

شِهَابٗا

رَّصَدٗا

٩

Ва мо, ҳароина менишастем пеш аз ин ба ҷойҳое аз осмон; то бишнавем ахборашро. Пас, ҳар кӣ акнун барои гӯш кардан нишинад, шиҳоберо (оташпораеро) дар камини худ ёбад, ки ӯро сӯзонда ҳалок мекунад.¹